fil mizi kısa film ekibi

Nebil Özgentürk, cumhuriyetimizin 84′üncü yıldönümünde; cumhuriyetimizi, bugüne kadar pek değinilmemiş olan sıradan insanın hikayesi üzerinden anlatmak istiyor ve bir belgesel projesi için kolları sıvıyor. Çok zorlu ve özenli bir çalışmayla birçok eski hikayeye,fotoğrafa hatta tanığa ulaşıyor. Ve sonunda ortaya 400 dakikayı bulan, müziklerini Sezen Aksu’nun hazırladığı, 13 bölümlük bir belgesel çıkıyor. Fazıl Say’da bu belgesel için bir senfoni hazırlıyor. Tüm bunlar olduktan sonra Nebil Özgentürk projesinin ikinci aşamasına geçerek ünlü türk sinemacılara “Buyrun cumhuriyeti bir de siz anlatın” diyor…
Teklif götürdüğü 14 yönetmen de severek katılacaklarını belirtiyorlar. Halit Refiğ, Osman Sınav, İrfan Tözüm, Sinan Çetin, Zülfü Livaneli, Ali Özgentürk, Mustafa Altıoklar, Yılmaz Erdoğan, Cem Yılmaz, Yavuz Turgul, Şerif Gören, Metin Erksan, Fatih Akın ve Çağan Irmak birer kısa film çekerek; cumhuriyetimizin daha önce pek de değinilmemiş hikayelerini, bir de onların gözünden görmemizi sağlayacaklar. Cumhuriyetimizin değerinin daha iyi anlaşılmasının gerektiğini düşündüğüm şu günlerde bence gerçekten dikkate alınması ve takip edilmesi gereken bir proje. 1 cumhuriyet ve 14 farklı bakış açısı…Belki de farklı pencerelerden aynı bahçeye bakmayı öğrenmemize katkıda bulunabilir… Kim bilir…

Güzel haberler devam ediyor. Gazete ODTÜLÜ bizimle filmlerimiz ve filmizi üzerine bir ropörtaj gerçekleştirmek istediğini belirtti. İçten bir gülümsemeyle kabul ettik tabi.

Gazete ODTÜLÜ; geniş içerikli, renkli yazarları ve onların dikkat çekici yazılarıyla dolu, bağımsız bir girişimin çok güzel bir örneği. Gazete ODTÜLÜ’ye yazılarınızı yayınlanması için gönderebiliyorsunuz. Güzel bir paylaşım ortamı yaratılmış. Birde kendiniz göz atın.

http://www.gazeteodtulu.com

Gelişmeler oldukça yine yazarım.

Sevgiler

2006 yılının temmuz ayında gerçekten ciddi bir mücadele vererek başlamıştık “Her Şey Yolunda”nın çekimlerine…tüm ekip olur olmaz ortaya çıkan aksiliklere o kadar profesyonelce göğüs geriyordu ki; sette en basit işi yapanın bile gözünden okuyabilirdiniz heyecanını ve “Her Şeyin Yolunda” gitmesini istediğini…
Bu heyecan ve istekli çalışma; “Her Şey Yolunda”yı haziran ayında Gürcistan’a gönderdikten 4 ay sonra bugün bize bir ödülle döndü. “Shota Rustaveli Theatre And Film University’s Student International Film Festival AMIRANI” yönetiminden gelen ödül; beni öğrencileri olarak kabul ettiklerini ve Shota Rustavelli Theatre And Film University mezunu olarak gördüklerini belirten fahri bir diplomaydı. Bu ödülü elime aldığımda neler hissettiğimi anlatamam..ama şunu söyleyebilirim ki; 2006 yılının, temmuz ayının, 19′unda o sette heyecanlanan herkes boşuna heyecanlanmamış…
“Her Şeyin Yolunda” gitmesini sağlayan herkese en içten teşekkür ve sevgilerimi sunuyorum…nice heyecanlara…

http://www.tafu.edu.ge

Sanırım yeniden dünyaya ayak uydurmaya başlıyorum. Daha bir hafta olmadı ama çoktan yeni gruplar keşfettim dinlemek için.

En keyif aldığım müzik 3-5 arkadaşın bir araya gelerek, eğlenmek için evlerinin garajlarında yaptıkları müzik oluyor nedense… Bu sefer 5 arkadaş kendi hikayelerini anlatıyor. peki bu hikaye bana nasıl ulaştı. Çok sevdiğim, işlerini hayranlıkla izlediği, hayranı olmaktan mutlu olduğum Zach Braff’ın sitesinde Zach’ın şiddetle tavsiye ettiğini gördüm. Zach’ın “Garden State” filmindeki müzik seçimleri muhteşemdi, o yüzden hemen temim ettim albümlerini.

Jump, Little Children (JLC)

Eğer bir yerlerden bulabiliyorsanız, mutlaka mutlaka şu 2 parçayla başlayın.

• Jump, Little Children – By The Way That They Dance
• Jump, Little Children – Mexico

Zach Braff’ı cnbc-e’deki “Scrubs” dizisinden hatırlarsınız.

• Garden State -2004
• Zach Braff’ın Kişisel Sitesi
  

Sevgiler

Kısa film çekebiliyor olmanın heyecanlandıran bir yanı var. En azından bunu kendimde hissediyorum. Ama bu bir yandanda tehlikeli bir duygu. Çünkü bir hevesle, çok çalışmadan elinize kamera alıp bu heyecanı yaşamak istiyorsunuz. Elbette parlak bir fikir size bu heyecana sürüklüyor. Ama telaşla yapılmış hiçbir iş içe sinmezken, sinema gibi her anı dikkatle takip edilen bir eser sizi anında yüzüstü bırakıyor. Sanırım hakkı da. Peki ben neden bunları anlatıyorum.
Hikaye burada başlıyor.

filmizi’nden arkadaşlarla çekmeyi denediğimiz hatta çektiğimiz bir kısa film var. “Kur”

“Kur” gerçektende bahsettiğim o parlak fikirlerden biri, sır dolu hikayesi, Sheakspeare tadında diyaloglarıyla dikkat çekici bir senaryoydu. Ama en büyük talihsizliğimiz, “hadi çekelim” demekle, “kayıt” dediğimiz anlar arasında sadece saatler vardı. Hazırlıksızdık ve “hakkettiğimiz” gibi tepe taklak olduk. İyikide olduk, çünkü “Kur”u çektiğimiz haliyle yayınlasaydık, yayınladığımız günden beri hala bize gülüyor olurdunuz.

Bu yüzden telaş yapmadan, senaryo aşamasından yayın anına kadar özenle çalışılacak bir film değilse o projeden uzak durun. Yapabileceğiniz en iyi şey, arşivlemek için senaryoyu yazmanızdır. İlerde size başka fikirler için kaynak olabilir.

Biliyorum, bir şansım var… ama O’nu saklıyorum, ve gerçek bir kısa film yaptığımda zaten anlayacağım vaktin geldiğini.

Sevgiler

Bir dönüm noktasını daha geride bıraktım hayatta… ve tekrar aranızdayım…
Askerlik tuhaf birşeymiş, yaşayarak öğrendim, üstelik benim babamda askerdir, yani bilirim az çok nasıldır içerisi. Nasıl davranılır, neler yapılır daha da önemlisi neler yapılmaz hepsini görmüşümdür çocukluğum boyunca.. ama jandarma çavuş olarak içine girince bazı şeylerin göründüğü gibi olmadığını gördüm… sustum düşündüm gün saydım.. ve işte burdayım…

basit şeyleri yapabilmenin özgürlüğün büyük bir parçası olduğunu askerde öğrendim… neyse hiç susmayacağım heralde, bu aralar bana fazla yanaşmayın çünkü anlatacak çok şeyim var, esir alabilirim sizi:)

sevgiler